Mathieu Grymonprez, momenteel aan de slag bij tweedeprovincialer SV Wevelgem City, was destijds een veelbelovende doelman bij SC Menen. Op zijn zeventiende lachte een blitzcarrière hem toe. Maar rugproblemen, verknoeiden zijn stoutste dromen. De ondertussen 34-jarige Menenaar bleef niet bij de pakken zitten en waagde zijn kans als veldspeler. Ook daarin haalde hij bij Toekomst Menen, Lendelede, Dikkebus, Geluwe, Zonnebeke én Westrozebeke een degelijk niveau. Dit seizoen koos hij voor SV Wevelgem City. 
 
‘Beste doelman’
2011/2012 werd geen hoogvlieger. Grymonprez komt weinig aan de bak en stapt volgend seizoen over naar SK Geluwe. Een voetbalcarrière kan soms rare kronkels maken. Mathieu Grymonprez is daarvan het levende bewijs. “Ik was pas zestien toen ik met Sporting mocht debuteren in vierde klasse tegen het Oost-Vlaamse Aalter”, vertelt Mathieu Grymonprez. “Toen kwam de pech al om het hoekje kijken, want wegens een blessure mocht ik mijn grote debuut op mijn buik schrijven. Op het jeugdtornooi van Wetteren werd ik uitgeroepen tot ‘Beste doelman’. Anderlecht en Waregem waren meteen gecharmeerd en namen contact op met mijn club SC Menen. Dat was nog voor het Bosman-arrest en omdat Sporting wellicht iets te gulzig was, viel mijn overgang in het water. Later werd ik geremd door rugproblemen en kon ik de steile verwachtingen niet meer inlossen. Ik ben blijkbaar niet voor het geluk geboren.”
 
Veldspeler
Zo verguisde Mathieu Grymonprez naar kleine broer Toekomst Menen ... als veldspeler. “Omdat het met mijn rug toch niet meer ging goed komen, koos ik ervoor om wat actiever aan het voetbal deel te nemen”, vervolgt de Menenaar zijn verhaal. “Ik had er genoeg van om tussen die palen te staan toekijken en wilde meer betrokken worden in het spel. Ik kon ook met een bal aardig uit de voeten. Al snel werd ik opgemerkt door Lendelede. Daar zou ik drie jaar blijven. Daarna volgden Dikkebus, Geluwe, Zonnebeke, Westrozebeke en dit seizoen Wevelgem. Bij Geluwe speelde ik mijn beste seizoen”, blikt Mathieu Grymonprez terug. “Onder de toenmalige leiding van Hans Oplinus, een schitterende trainer, behoorden we tot de top van tweede provinciale. Had Geluwe dan het risico genomen om gerichte versterking aan te trekken, dan waren we heel zeker kandidaat voor eerste provinciale. Ook huidig trainer Patrick Vanhoof was toen één van de sterkhouders. Patje was mij blijkbaar nog niet vergeten, want hij drong aan op mijn terugkeer. Dat het zo goed als zeker in derde provinciale zal zijn, ben ik me van bewust, maar als het zover komt, wil Geluwe binnen de kortste tijd opnieuw promoveren.” 
 
Eindstation
De overgang naar SV Wevelgem City werd voor Mathieu Grymonprez geen voltreffer. Nog nooit kwam hij aan de aftrap en zelfs heel zelden zit hij bij de 15. “De trainer zal het niet voor mij hebben zeker”, aldus Grymonprez. “Op Wervik kwam ik nochtans goed invallen en dacht dat ik een tweede kans te gaan krijgen, maar de volgende speeldag viel ik opnieuw naast de ploeg. Wellicht heb ik mijn leeftijd tegen. De trainer gelooft niet meer in mij, dus is het beter dat onze wegen scheiden. Geluwe wordt wellicht mijn eindstation. Hopelijk kan ik er nog een tweetal seizoenen spelen en de ploeg helpen om opnieuw hogerop te klimmen.”(FVDM)(Foto: SV Wevelgem City)
 
Weet jij nog méér over jouw club? Klik hier en mail het ons.